Zdarza się, że sąd wydaje tzw. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Często jest to pierwsze pismo w sprawie, które wraz z pozwem otrzymujemy od sądu. Nakaz zapłaty prawie zawsze dotyczy sprawy o zapłatę, a więc sprawy rozpoczętej złożeniem pozwu do sądu rejonowego lub okręgowego (do wydziału cywilnego) o zasądzenie od pozwanego określonej kwoty pieniężnej.
Kluczowa jest dokładna nazwa nakazu zapłaty – tj. czy jest to nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym czy w postępowaniu nakazowym. Mimo zbliżonych nazw, są to dwa różne tryby postępowania, których nie możemy stosować zamiennie – różnice w przepisach są ogromne.
Jeśli kwestionujemy zasadność roszczenia (pozwu), powinniśmy w terminie 2 tygodni złożyć sprzeciw od nakazu zapłaty. Sprzeciw od nakazu zapłaty jest tak naprawdę po prostu pismem procesowym – podobnym do odpowiedzi na pozew czy apelacji. W sprzeciwie od nakazu zapłaty przede wszystkim powinniśmy wskazać, czy zaskarżamy nakaz w całości czy w części (w części niezaskarżonej nakaz zapłaty uprawomocni się). Należy także przedstawić zarzuty, pod rygorem ich utraty. Powinnością profesjonalnego pełnomocnika (jakim jest także radca prawny) jest sporządzenie sprzeciwu od nakazu zapłaty w taki sposób, który zwiększy szanse na pozytywne rozstrzygnięcie, tj. oddalenie powództwa. Oznacza to przede wszystkim dokładne, rzetelne sformułowanie zarzutów, co oznacza z jednej strony zarzuty formalne (np. zarzut niewłaściwości sądu, zarzut zapisu na sąd polubowny), jak i zarzuty merytoryczne, czyli dotyczące zasadności roszczeń (np. zarzut przedawnienia, zarzut wykonania umowy, zarzut spełnienia roszczenia, zarzut odroczenia terminu płatności). Sprzeciw powinien ponadto spełniać ogólne wymagania pisma procesowego (np. wskazywać strony, adres i numer PESEL pozwanego, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku).
Te i wiele innych rzeczy, w tym przykład sformułowania sprzeciwu od nakazu zapłaty, opisuję w artykule na blogu mojej Kancelarii – zapraszam:
