Zgodnie z art. 52 § 2 Kodeksu pracy (dalej: k.p.) rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy.
Termin 1 miesiąca na rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika nie rozpoczyna biegu dopóty, dopóki informacja o okolicznościach uzasadniających dokonanie tej czynności nie dotarła do pracodawcy, gdyż przewidziany w art. 52 § 2 k.p. termin zaczyna biec od dnia, w którym pracodawca uzyskał wiadomości o takim postępowaniu pracownika, które uzasadniają zastosowanie wobec niego tego trybu zwolnienia dyscyplinarnego (art. 52 § 1 k.p.).
Kiedy możemy mówić – o uzyskaniu przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy o pracę – gdy różnego rodzaju informacje docierające do pracodawcy są na tyle sprawdzone, że uzasadnione jest jego przekonanie o zawinionym zachowaniu się pracownika. Można powiedzieć, że gdy pracodawca uzyskał w dostatecznym stopniu wiarygodne informacje uzasadniające jego przekonanie, że pracownik dopuścił się czynu nagannego w stopniu usprawiedliwiającym niezwłoczne rozwiązanie umowy o pracę. Pracodawca powinien mieć rozeznanie co do bezprawności zachowania pracownika, naruszenia albo (poważnego) zagrożenia interesów pracodawcy, a także zawinienia pracownika.
Termin miesięczny będzie zachowany, gdy oświadczenie woli pracodawcy dotrze do pracownika najpóźniej ostatniego dnia, w taki sposób, żeby mógł on zapoznać się z jego treścią (art. 61 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). Prowadzenie konsultacji, o których jest mowa w art. 52 § 3 k.p., nie przedłuża terminu.
